Al 85 jaar bewoner van ZOwonen!

Piet Titselaar (85 jaar) woont al zijn hele leven in woningen van ZOwonen. Dit is ZO uniek dat we hier meer van wilden weten. We zochten Piet op in zijn nieuwe woning aan de Odasingel. 

Sinds wanneer woont u hier? En waarom bent u verhuisd?

“Ik ben echt net verhuisd. Hiervoor woonde ik, sinds mijn geboorte, aan de Leliestraat. Helaas woont mijn vrouw Ans niet meer bij me, zij zit in een verzorgingstehuis in de buurt. Gelukkig kwam deze woning vrij zodat ik snel bij haar ben. Ik ga dan ook zoveel mogelijk langs. En soms komt ze hier op bezoek.”

Vertel eens over uw oude woning

“Mijn ouders woonden aan de Leliestraat toen ik 85 jaar geleden geboren werd. Een paar jaar later kreeg ik nog een zusje. Ondanks dat het niet groot was en we bijvoorbeeld geen badkamer hadden, vonden we het een heerlijk huis. We speelden vaak buiten met vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt. Ik had als een van de enigen een leren bal, dus na school kwamen ze naar me toe met de vraag: “Pietje, kom je voetballen?” 

Hoe heeft u uw vrouw leren kennen?

“Een tante van haar woonde bij mij in de straat. We kenden elkaar al toen we 10 of 11 jaar waren. Haar nichtjes uit ‘Holland’ kwamen wel eens op bezoek. Eentje daarvan was Ans, een geadopteerd Indisch meisje. Ik vond haar vroeger al leuk. Toen ik in dienst zat heb ik haar een kaartje geschreven. Twee weken later was ze bij mij thuis. Ook ben ik op de brommer naar haar toe gereden in Harderwijk. Toen we een jaar of 20 waren zijn we getrouwd. Ik werkte in de bouw maar vond in het noorden geen werk. Uiteindelijk zijn we in het huis van mijn ouders gaan wonen.” 

Hoe was het om daar met een eigen gezin te wonen?

“De woning was verouderd dus ik heb alles eruit gehaald en ben opnieuw begonnen. Het werd weer een fijne plek. Wij kregen drie jongens en een meisje die eigenlijk dezelfde herinneringen hebben als ik vanuit vroeger. 

Ik was metselaar en in mijn vrije tijd actief in het verenigingsleven. Van voetbalclubs tot schaakverenigingen. Ik was fanatiek en draaide mee op hoog niveau. Dat is niet altijd dankbaar werk, maar ik heb het met plezier gedaan. Mijn vrouw werkte in een groentewinkel en later in een tricotagefabriek. We woonden er met veel plezier.

Veel kinderen willen terugkeren naar de wijk. Er wordt snel een negatieve stempel op een wijk geplakt als er paar dingen gebeuren, dat vind ik onterecht.”

Welke buurtbewoner is u bijgebleven uit de oude wijk?

“We hadden een goede buurman. Vroeger hadden we niet zo’n goede relatie, maar later wel. Ik ben eigenwijs. Wij hadden een berkenboom, die wilde hij weghebben. Een tijdje later zag ik de boom zwabberen. Uiteindelijk heeft hij hem met zijn zwager omgezaagd en alle rotzooi weggebracht. Dat was eigenlijk ideaal. Toen zijn vrouw is gestorven heb ik hem een beetje opgevangen. We hebben nu niet meer veel contact maar hij woont er nog steeds, met zijn hondje. Het was altijd fijn om een praatje te maken.”

Hoe vindt u uw nieuwe woning?

“Ik vind het fijn dat ik dichtbij mijn vrouw ben, daar kan ik te voet naartoe. Verder is het een mooie ruime woning. Maar ik moet nog wennen aan de buurt en ik ken mijn buren nog niet goed. Iedereen is wat meer op zichzelf. Gelukkig krijg ik veel aanloop van mijn kinderen en kleinkinderen.” 

ZOwonen.com maakt gebruik van cookies om de website goed te laten functioneren en het gebruik te analyseren.

Meer informatie: Cookies Privacy